طبع شعرم
طبع شعرم دو سه روزیست که خاموش شده
با وجودم غزل غُصه هم آغوش شده
در پس خاطره ها یکه و تنها شده ام
نفسم سرد و حضور تو فراموش شده
بلبل باغ غزلهای خیالم امشب
از فراغ تو غمین گشته و مدهوش شده
در پسِ پرده, خبرهاست, و ما بی خبریم
درپسِ پرده, خبرهاست, و ما بی خبریم
گوئیا محشر کبری است و ما بی خبریم
حلقه در حلقه ملائک همه بر گِرد کسی
عرش یکباره مهیاست و ما بی خبریم
یازده کوکب رخشنده همه گِرد
بازیِ, دنیا
از این بازیِ, دنیا خسته ام من
چو مرغی بال و پَر بشکسته ام من
شب و روزم شده آه و غم و درد
به سوگ آرزو بنشسته ام من
چو مجنون مانده ام بین دوراهی
به فردای دگر دل بسته ام من
گُل و بلبل سی
کاش بیایی
عمریست گرفتار توام کاش بیایی
خواهان و خریدار توام کاش بیایی
روز و شب من طی شده با یاد تو جانا
حالا که هوادار توام کاش بیایی
دستم به دعا و زِ رُخم اشک روان است
درمانده و بیمار توام ک
بیدار, شدم
دیشب که زِ خواب ناز بیدار, شدم
یک لحظه تو را دیدم و هوشیار شدم
آن زلف سیاه و رُخ همچون ماهت
دیدم من و یک لحظه تو را یار شدم
باچهره ی خندان که به من رو کردی
بیخود زِ خودم گشتم و بیمار شدم